Model opisujący anomalne pulsary rentgenowskie Główną obecnie teorią opisującą mechanizm AXP jest model magnetara, czyli gwiazdy neutronowej o niezwykle dużym polu magnetycznym, sięgającym nawet 1015 Gs. Oprócz regularnych pulsacji rentgenowskich i radiowych AXP emitują także błyski podobne do tych z powtarzalnych źródeł miękkich promieni gamma, w których to z kolei źródłach w trakcie wybuchów obserwuje się pulsacje o okresie podobnym do okresów pulsacji AXP. Obie grupy uznaje się za różne manifestacje obiektów tego samego typu, czyli magnetarów.
Alternatywą dla modelu magnetara jest teoria tłumacząca emisję rentgenowską akrecją materii pozostałej po wybuchu supernowej na powierzchnię gwiazdy neutronowej o przeciętnym (~1012 G) polu magnetycznym (materia opadając na powierzchnię gwiazdy rozgrzewałaby ją, powodując emisję promieniowania).
Podstawowe parametry znanych obiektów AXP Nazwa obiektu odległość(kpc) okres obrotu(s) rektascensja deklinacja 1E 1547.0-5408 4,5 2,07 XTE J1810-197 ~2,5 5,54 1E 1048.1-5937 2,7 6,46 1E 2259+586 3,2 6,98 CXOU J010043.1-721134 60 8,02 4U 0142+61 3,6 8,69 CXO J164710.2-455216 3,9 10,61 1RXS J170849.0-400910 3,8 11,00 1E 1841-045 ~8,5 11,78 PSR J1622-4950 ~9 1,7 CXOU J171405.7-381031 ~13,2 3,83 AX J1845-0258 (kandydat) <20 6,97
Przypisy
Bibliografia