Jako entomolog był samoukiem. Jego zbiór obejmował głównie motyle (2654 gatunków) i chrząszcze (3872 gatunki), w tym rzadkie okazy chrząszczy jaskiniowych i myrmekofilnych. Łącznie liczył ok. 15000 okazówGabriel Brzęk, Isaak Juliusz, w: Polski Słownik Biograficzny, t. 10, s. 170. W 1910 za swoją kolekcję otrzymał złoty medal na Wystawie Przemysłu i Rolnictwa w Częstochowie, a w 1913 – na Wystawie Entomologicznej w Warszawie jury uhonorowało go „dyplomem szczególnego uznania”. Zbiór został wtedy zakupiony do Muzeum Instytutu Pedagogicznego.
Interesowała go szczególnie hodowla motyli. Krzyżując je, uzyskiwał nowe odmiany (bastardy), w tym hermafrodytyczne. Był członkiem Polskiego Związku EntomologicznegoNowi członkowie, „Polskie Pismo Entomologiczne” 2 (1), s. i, 1923 i drezdeńskiego Towarzystwa Entomologicznego „Iris” (Entomologischer Verein „Iris” zu Dresden)Vereins-Nachrichten, „Deutsche entomologische Zeitschrift”, s. 10, 1889. Popularyzował wiedzę o owadach – jego uczniami byli Ludwik i Marian MasłowscyJózef Razowski Isaak Juliusz, w: Stanisław Feliksiak (red.), Słownik biologów polskich, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1987, s.