W 2000 przegrał wybory parlamentarne, powrócił do pracy naukowej. Wykładał w Instytucie Stosunków Międzynarodowych i Nauk Politycznych Uniwersytetu Wileńskiego oraz na Wileńskim Uniwersytecie Pedagogicznym. W 2002 kandydował w wyborach prezydenckich, zajmując w nich ostatnie miejsce wśród 17 kandydatów.
W 2003 odszedł z S2000 do Związku Ojczyzny, z ramienia którego w 2004 uzyskał mandat poselski. Pełnił m.in. funkcje wiceprzewodniczącego komisji do spraw europejskich oraz przewodniczącego komisji antykorupcyjnej. W wyborach parlamentarnych w 2008 skutecznie ubiegał się o reelekcję, wygrywając w okręgu jednomandatowym.
W koalicyjnym rządzie Andriusa Kubiliusa w tym samym roku objął tekę ministra pracy i opieki socjalnej, zajmował to stanowisko do lipca 2009. W wyborach w 2012 i 2016 po raz kolejny uzyskiwał mandat poselski. W 2019 odszedł ze Związku Ojczyzny, a w 2020 stanął na czele nowego ugrupowania pod nazwą Związek Chrześcijański.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Działacze Sąjūdisu Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Litwy Kategoria:Litewscy ministrowie Kategoria:Litewscy naukowcy Kategoria:Politycy Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej Kategoria:Politycy Związku Ojczyzny Kategoria:Posłowie na Sejm Republiki Litewskiej Kategoria:Urodzeni w 1957