wspólnie z K. Schayerem), oraz (wspólnie z Wojciechem Soboniem): domy dla urzędników, gmach Szkoły Handlowej (obecnie Komunalny Instytut Kształcenia Handlowego przy ul. Urbanowicza), szkołę (przy ul. 3 maja). Ponadto, pracując na Śląsku, zaprojektował przedszkole w Zgodzie (obecnie Świętochłowice) i szkołę powszechną w Mikołowie. W latach 1932–1934 we Lwowie był dyrektorem budownictwa; projektował tam pływalnię, halę sportową i stadion, wygłaszał odczyty i wykłady. Od 12 listopada 1934 w Warszawie, dokąd sprowadził go – na stanowisko dyrektora Wydziału Technicznego w Urzędzie Miejskim – nowo mianowany wówczas prezydent Stefan Starzyński.
W czasie II wojny światowej brał udział w organizacji obrony Warszawy. Aresztowany 18 lutego 1943, przetrzymywany na Pawiaku, później więzień obozu Auschwitz, następnie (od września 1943) Neuengamme; od 9 listopada 1943 w Drütte pracował w kuźni w zakładach zbrojeniowych, a od 7 kwietnia 1945 Bergen-Belsen.