Zadnie Usypy) i skaliste, dzikie moreny i kotły polodowcowe.
W latach 1961–1964, gdy tereny hali zostały od górali wykupione bądź wywłaszczone, łączna jej powierzchnia wynosiła 474,78 ha, w tym nieużytki stanowiły 328,19 ha, kosodrzewina 120 ha, lasy 25,09 ha, pastwiska 1,50 ha. Dodatkowa powierzchnia serwitutów w lasach państwowych wynosiła 783,52 ha. Wypas w przeliczeniu na owce wynosił 47 sztuk. Obecnie tereny te stanowią własność Tatrzańskiego Parku Narodowego. Wypas całkowicie zniesiono, dawne tereny pasterskie zarastają lasem i kosodrzewiną. Są ostoją wielu dużych zwierząt; często żeruje tutaj niedźwiedź brunatny, w skalistych partiach żyją kozice i świstaki, a w lesie głuszce i cietrzewie. Stanisław Barabasz w 1932 r. pisał: „Bardzo wiele głuszców tokuje w Pańszczycy”. W górnej granicy lasu rosną limby. Lasy te to jeden z najlepiej zachowanych w polskich Tatrach drzewostanów dolno- i górnoreglowych.