Epitet gatunkowy pinguis oznacza po łacinie „otyły, gruby, dobrze żywiony, tłusty (...)” i odnosi się do krępego wyglądu zwierzęcia, czemu zawdzięcza ono też swą zwyczajową angielską nazwę „stout iguana” (korpulentny legwan).
Anatomia i morfologia thumb|left|250px|Na wyspie Anegada Jest to duży legwan o masywnym ciele. Całkowita długość ciała może dochodzić do 56 cm. Osobniki młode posiadają bardziej lub mniej wyraźny wzór. Występują u nich szerokie pasy o odcieniu od szarości do omszałej zieleni. Przerywają je skierowane do przodu czarne lub szare pasy. W miarę dorastania zwierząt pasy te zanikają, stają się szarawe, czarnobrązowe nieraz z dodatkiem turkusu na kolcach grzbietowych, podstawie ogona oraz kończynach przednich, jak i tylnych. Zdarza się, że niebieskawa barwa rozciąga się na boki ciała osobnika, przy czym ma to miejsce zwłaszcza w przypadku samców. Ubarwienie samic jest mniej zwracające uwagę, występuje mniej niebieskiego, o ile nie brakuje go w ogóle.
Samce przerastają rozmiarami samice. Mają też wydajniejsze grzebienie grzbietowe oraz pory na udach, służące do wydzielania feromonów mających za zadanie przywabić zwierzęta płci przeciwnej. Samice nie mają takich porów, a ich grzebienie są krótsze.