Na początku XXI wieku arterię na odcinku od skrzyżowania z al. Sikorskiego do Ronda im. Kuklińskiego przebudowano, kładąc nową nawierzchnię i poszerzając drogę do czterech pasów ruchu w każdym kierunku. W 2006 roku wybudowano kolejny węzeł z ul. Grafa. Ułatwiło to wjazd z trasy W-Z od strony Chełma/Zamościa i wjazd na drogę krajową nr 82.
We wrześniu 2014 otwarto przedłużony w kierunku zachodnim odcinek trasy W-Z do węzła „Lublin Sławinek” na obwodnicy Lublina.
Infrastruktura Arteria ma długość 11,6 km. Trasa na całej swej długości jest dwujezdniowa i posiada od 2 do 4 pasów w każdą stronę. Do 2014 r. w ciągu trasy W-Z biegły drogi krajowe nr 17, 12, a na 900-metrowym odcinku od al. Sikorskiego do Węzła Poniatowskiego także 19. Przez całą długość trasy W-Z przebiegała również droga międzynarodowa nr E372 (wraz z DK 17), a na rondzie z al. Unii Lubelskiej (Rondo im. Romana Dmowskiego) miała swój początek międzynarodowa trasa nr E373. Obecnie odcinek zachodni jest fragmentem drogi krajowej nr 82.
Komunikacja Początkowo zakładano, że trasa W-Z jako droga szybkiego ruchu będzie arterią tranzytową. Funkcję tę spełniała z powodzeniem w okresie, gdy ruch kołowy był niewielki. Gdy wzrósł, drgania i zanieczyszczenia zaczęły zagrażać Staremu Miastu, a w szczególności zabytkom na Wzgórzu Zamkowym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Infrastruktura transportu w Lublinie Kategoria:Urbanistyka Lublina