Na pocz. października 1936 r., jako żarliwy katolik, przyjechał do ogarniętej wojną domową Hiszpanii, wstępując do wojsk nacjonalistycznych gen. Francisco Franco. Służył w Centuria Argentina (oddziale złożonym głównie z ochotników argentyńskich) w składzie 1 Bandery falangistów. 23 listopada 1936 r. został ranny. Podczas leczenia w szpitalu w Burgos spotkał hiszpańskiego lotnika, który – po dowiedzeniu się, że ranny Belg jest cywilnym lotnikiem i arystokratą – pomógł mu w przejściu do hiszpańskiego lotnictwa wojskowego. Do lutego 1937 r. przeszedł szkolenie w szkole lotniczej w Sewilli, po czym dostał przydział do jednostki lotniczej operującej w rejonie Saragossy. Latał na samolotach rozpoznawczych Heinkel He 46. Następnie został przeniesiony do jednostki myśliwskiej na froncie aragońskim wyposażonej w samoloty Heinkel He 51. Z kolei 1 listopada 1937 r. przeszedł do kolejnej jednostki myśliwskiej w Saragossie walczącej na somolotach Roméo 37. W szkole lotniczej w Sewilli przezbrojono ją w nowocześniejsze myśliwce Fiat CR.32. 12 marca 1938 r. koło Hijar R.G. Ch. de Hemricourt de Grunne uzyskał pierwsze zwycięstwo lotnicze, zestrzeliwując republikańskiego I-15. Do końca wojny w marcu 1939 r. ogółem zestrzelił 14 nieprzyjacielskich samolotów. 15 maja tego roku uczestniczył w paradzie w Madrycie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rodolphe de Hemricourt de Grunne · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.