Giuseppe Ricciotti, Życie Jezusa Chrystusa, Warszawa 2000, s. 190-191.. Jednakże, jak zauważa J.G.C. Anderson, drugie namiestnictwo Syrii lub jakiejkolwiek innej konsularnej prowincji za czasów jednego i tego samego cesarza, przez senatora, który nie był członkiem cesarskiego domu (a takim był Kwiryniusz), jest niespotykaneJ.G.C. Anderson, "The Position Held by Quirinius for the Homanadensian War" w: Cambridge Ancient History, tom 10, Cambridge University Press 1934, s. 877-878.. Trudno byłoby też umieścić Kwiryniusza między Markiem Titiusem (zarządcą Syrii ok. 10 p.n.e.) a Sencjuszem Saturninusem albo nawet przed TitiusemI. H. Marshall, The Gospel of Luke, Eerdmans 1978, s. 103; Ronald Syme, Anthony R. Birley, Anatolica: studies in Strabo, Oxford University Press 1995, s. 260..