pełnił funkcje komisarycznego prezydenta Lwowa (wyznaczony na to stanowisko przez Związek Miast Polskich) oraz dyrektora Okręgowej Izby Skarbowej w Warszawie. Członek zarządu Związku Miast Polskich w 1932 rokuSamorząd Miejski: organ Związku Miast Polskich 1932 z. 8, s. 475.. Po wybuchu antysemickich zamieszek we Lwowie w listopadzie 1932 roku doprowadził do przyjęcia przez radę miejską proklamacji potępiającej rozruchy. W odwecie zwolennicy endecji wybili szyby w oknach jego mieszkania. W czerwcu 1933 wybrany przewodniczącym .
Z urzędu prezydenta Lwowa zrezygnował w marcu 1936 roku po tym, jak otrzymał nominację na stanowisko dyrektora departamentu w Ministerstwie Skarbu. W 1937 roku był protektorem honorowym klubu sportowego LKS Pogoń Lwów.
Podczas II wojny światowej pracował w konspiracji. Działał wówczas na rzecz wsparcia osób z kręgów inteligencji, pozostających bez środków do życia. W grudniu 1939 roku był inicjatorem i współuczestnikiem akcji odzyskania worków z ogromną sumą pieniędzy (ówczesna równowartość 40 tysięcy dolarów), którą w czasie wrześniowej ucieczki z Warszawy zakopał za Brześciem pracownik ówczesnego Ministerstwa Skarbu Tadeusz Dietrich. Pieniądze te stworzyły fundusz, którym prawie do końca okupacji podziemne władze wspierały najbardziej potrzebujących.