Icon, Algol 68. Pewne konstrukcje językowe, typowe, występujące w większości języków programowania wysokiego poziomu, mogą być w nomenklaturze każdego z tych języków zaliczone do odrębnej konstrukcji – instrukcji. Przykładem jest proceduralne wywołanie podprogramu (tj. takie w którym rezultat, o ile w ogóle występuje, jest odrzucony – ignorowany). W języku C takie wywołanie jest po porostu wyrażeniem składającym się w tym specyficznym przypadku z wywołania funkcji, co implikuje zaliczanie takiej instrukcji do instrukcji wyrażeniowej. Natomiast w innych językach, np. Pascal, PL/I, Visual Basic i in., zdefiniowane jest odrębne pojęcie instrukcji wywołania.
Instrukcje wyrażeniowe w językach programowania Język C W języku C instrukcja wyrażeniowa jest jedną z podstawowych konstrukcji i obejmuje takie przypadki szczególne jak: przypisanie wywołanie podprogramu inne, poprawne wyrażenie. Przykładowe instrukcje wyrażeniowe: a=1; /* znak = jest operatorem, a przypisanie wyrażeniem */ a++; /* rezultat wyrażenia jest ignorowany, ale występuje efekt uboczny */ printf("a=%d",a);