1 października 1903 roku rozpoczął służbę w cesarskiej i królewskiej Armii w charakterze kapelana wojskowego. W październiku 1912 został kapelanem Szpitala Garnizonowego Nr 3 w Przemyślu. W czasie I wojny światowej od 2 sierpnia 1914 był proboszczem c. i k. 2 Dywizji Piechoty na froncie rosyjskim. 20 marca 1917 został referentem w Oddziale Metryk Wojennych () c. i k. Ministerstwa Wojny w Wiedniu. 25 października 1916 został starszym kapelanem Szpitala Rezerwowego Nr 6/IV. 20 listopada 1917 roku proboszczem c. i k. 24 Dywizji Piechoty na froncie włoskim. Od 13 czerwca do 31 października 1918 pełnił służbę w Dowództwie Miasta Udine na stanowisku proboszcza garnizonu.
W Wojsku Polskim od listopada 1918. Był dziekanem generalnym przy Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego. 14 kwietnia 1921, na wniosek Kurii Biskupiej Wojsk Polskich, został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego. 16 grudnia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu dziekana generalnego z 3. lokatą wśród kapelanów wyznania rzymskokatolickiego. W latach 1921–1930 był szefem duszpasterstwa wyznania rzymskokatolickiego w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu dziekan generalnego ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 64.