Ignacy Piotr Karol Lipczyński (ur. w Jołtuszkowie, zm. 9 grudnia 1932 w Warszawie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 8 marca 1870 roku w Jołtuszkowie, w powiecie mohylowskim, w rodzinie Ignacego i Karoliny z Żółcińskich. Kształcił się w Kijowie, gdzie ukończył gimnazjum. 30 marca 1891 roku rozpoczął służbę w Armii Imperium Rosyjskiego. W latach 1892–1894 był słuchaczem Jelizawietgradzkiej Szkoły Junkrów Kawalerii w Jelizawietgradzie (ros. Елисаветградское кавалерийское юнкерское училище). W latach 1909–1911 był sztabsrotmistrzem w 12 Achtyrskim Pułku Huzarów stacjonującym w Międzybożu na Ukrainie pod dowództwem pułkownika Mikołaja Konstantego BenuaОбщий список офицерским чинам русской императорской армии. Составлен по 1-е января 1909 г., Sankt Petersburg 1909, s. 575.. Rotmistrz i dowódca szwadronu z 1911 roku. 7 stycznia 1913 roku, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy w stopniu podpułkownika. W czasie I wojny światowej reaktywowanyReaktywowany - przywrócony do służby czynnej.. Pełnił służbę do 6 kwietnia 1917 roku, ostatnio na stanowisku dowódcy pułku chorych koni.