mały|Grób Franciszka Białokura na cmentarzu Powązkowskim Franciszek Białokur (ur. 29 stycznia 1869 w Fedorówce, zm. 5 maja 1942 w Warszawie) – doktor medycyny, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się we wsi Fedorówka, w gminie Antoniny ówczesnego powiatu zasławskiego guberni wołyńskiej, w rodzinie Piotra i Faustyny z Dergimanów. Kształcił się w Warszawie. W 1897 ukończył studia. W 1914 powołany do służby wojskowej w armii rosyjskiej - pełnił służbę w Jałcie. Radca stanu z 1915.
W grudniu 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego, w stopniu kapitana, i wyznaczony został na stanowisko ordynatora w Szpitalu Ujazdowskim. 7 lutego 1920 przeniesiony został do garnizonu Kowel na stanowisko zastępcy komendanta Szpitala Wojskowego i zastępcy szefa sanitarnego Ekspozytury Kowel. 24 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.