Folland umieścił też część produkcji w Southampton i Cheltenham (łącznie zbudowano 12 sztuk).
W 1939 w Hamble produkowano elementy Wellingtonów i Spitfire’ów, a także rozpoczęto montowanie pływaków do Spitfire’ów, na zlecenie Ministerstwa Obrony. W 1941 Folland otrzymał kontrakt na samolot torpedowy napędzany silnikiem Bristol Centaurus, ale mimo interesującego projektu, został on skasowany przez ministerstwo w 1943. Przedsiębiorstwo kontynuowało dostawę elementów do różnych typów samolotów: De Havilland Mosquito, Bristol Brigand i , Warwick i Wellington oraz skrzydeł do myśliwców Supermarine Seafire.
Po wojnie, wobec zmniejszenia produkcji lotniczej, część zakładów została przeznaczona na produkcję cywilną, lodówek i samochodów elektrycznych. Follandowi udało się jednak pozyskać zamówienia od de Havillanda na budowę skrzydeł do samolotów , Venom, Vampire i . Własne projekty przedsiębiorstwa, jak trójsilnikowy samolot pasażerski Fiona, nie były realizowane.