Makak czarny (Macaca maura) – gatunek ssaka naczelnego z podrodziny koczkodanów (Cercepithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercepithecidae).
Zasięg występowania Makak czarny występuje na południowo-zachodnim Celebesie (od Bontobahari na krańcu południowo-zachodniej półwyspowej części na północ do Danau Tempe).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1825 roku szwajcarski przyrodnik Heinrich Rudolf Schinz, nadając mu nazwę Macacus maurus. Miejsce typowe to Celebes Południowy, Indonezja.
M. maura należy do grupy gatunkowej silenus. M. maura krzyżuje się z M. tonkeana w obszarach w których ich zasięgi się na siebie nakładają (podstawa wyżyny Toraja; jezioro Danau Tempe). Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Macaca: , rodzaj żeński od macaco „małpa”; Palmer sugeruje, że nazwa ta pochodzi od słowa Macaquo oznaczającego w Kongu makaka i została zaadoptowana przez Buffona w 1766 roku. maura: „Afrykańczyk, Mauretańczyk” (tj. czarny, ciemny).