Prawosławny patriarcha Aleksandrii – jeden z patriarchów w Cerkwi prawosławnej, zwierzchnik prawosławnego Patriarchatu Aleksandryjskiego. Czasem jest nazywany greckim patriarchą Aleksandrii dla odróżnienia od koptyjskiego patriarchy Aleksandrii. Ustanowiony w 381 r. i po schizmie w 451 r. kontynuowany jako prawosławny.
Administracyjnie patriarchat aleksandryjski obejmuje piętnaście diecezji i około 300 tys. wiernych. Pod jego jurysdykcją znajduje się obszar całej Afryki i Malty.
Oficjalny tytuł patriarchy aleksandryjskiego brzmi: Wielce Bosko Błogosławiony Papież i Patriarcha Wielkiego Miasta Aleksandrii, Libii, Pentapolis, Etiopii, całego Egiptu i całej Afryki, Ojciec Ojców, Pasterz Pasterzy, Trzynasty Apostoł i Sędzia Świata.
Patriarchowie Aleksandrii po 451 451–457 – Proteriusz 460–475 – Tymoteusz III 477 – Piotr III 477–482 – ponownie Tymoteusz III 482 – Jan I 482–489 – ponownie Piotr III 489–496 – Atanazy II 496–505 – Jan II 505–516 – Jan III 516–517 – Dioskur II 517–535 – Tymoteusz IV 535–536 – Teodozy I 537–542 – Paweł 542–551 – Zoilus 551–569 – Apolinariusz 569–579 – Jan IV 581–607 – Eulogiusz 607–609 – Teodor 610–619 – Jan V 621–631 – Jerzy I 631–643 – Cyrus 643–651 – Piotr IV Koadiutor – Teodor II Koadiutor – Piotr V Koadiutor – Piotr VI Koadiutor – Teofil II Koadiutor – Onopsus