Otto Lubarsch (ur. 4 stycznia 1860 w Berlinie, zm. 1 kwietnia 1933 tamże) – niemiecki lekarz patolog.
Życiorys Był synem Jacoba Lubarscha, kupca i pośrednika w handlu zbożowym pochodzącego z Landsberg an der Warthe, i Rosalie z domu Collin, córki berlińskiego sprzedawcy galanterii Wilhelma Collina.
Studiował przez trzy semestry filozofię i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie w Lipsku oraz Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu. Potem zmienił kierunek studiów na medycynę i uczył się na Uniwersytecie Friedricha Schillera w Jenie, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie Cesarza Wilhelma w Strasburgu. Jego nauczycielami byli, między innymi, Haeckel (Jena) i Virchow (Berlin). W 1883 roku został doktorem medycyny, w 1885 zdał egzaminy państwowe. Następnie był asystentem w Instytucie Fizjologii w Bernie, u Hugona Kroneckera, potem w instytucie patologicznym w Gießen u Eugena Bostroema, w Breslau u Emila Ponficka (do 1888). Przez pewien czas pracował w berlińskim Instytucie Anatomii Patologicznej u Virchowa i w Stacji Zoologicznej w Neapolu. W 1890 roku został privatdozentem w instytucie anatomii patologicznej w Zurychu u Edwina Klebsa. Od 1891 do 1896 roku był pierwszym asystentem w instytucie patologicznym w Rostocku, u Alberta Thierfeldera.