Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się pięć podgatunków C. melanocephala: C. melanocephala melanocephala J.F. Gmelin, 1789 – południowa Europa (w tym wyspy na Morzu Śródziemnym) do zachodniej Turcji, północno-zachodnia Afryka. Obejmuje nieuznawany obecnie takson pasiphae, opisany z Krety. C. melanocephala leucogastra (Ledru, 1810) – Wyspy Kanaryjskie. C. melanocephala valverdei (J. Cabot & Urdiales, 2005) – południowe Maroko i Sahara Zachodnia. C. melanocephala momus Hemprich & Ehrenberg, 1833 – północno-wschodni Egipt do skrajnie południowo-środkowej Turcji. C. melanocephala norrisae (Nicoll, 1917) – podgatunek wymarły, po raz ostatni stwierdzony w 1939 roku, Fajum (północno-środkowy Egipt). Podgatunek leucogastra bywał niekiedy synonimizowany z podgatunkiem nominatywnym.
Morfologia Wygląd Samiec: pióra w większości szare, białe gardło, czarna głowa i czerwona obrączka oczna. Samica: pióra w większości szarobrązowe, szara głowa i również czerwona obrączka oczna. Młode są podobne do samicy.
Wymiary średnie długość ciała ok.