Bal w Sceaux (oryg. fr. Le Bal de Sceaux) – opowiadanie Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka, opublikowane po raz pierwszy w 1830 roku.
Czas powstania To dłuższe opowiadanie Balzac napisał w grudniu 1829 roku w Paryżu. Utwór ukazał się po raz pierwszy w Scenach z życia prywatnego wydanych w kwietniu 1830 roku, gdzie nosi podtytuł "czyli par Francji". Balzac opublikował fragment utworu w paryskim dzienniku Le Voleur z 4 stycznia 1830 roku. Bal Był drukowany we wszystkich następnych wydaniach Scen w 1832, 1835 (w Studiach obyczajowych), w 1839 w wydaniu Charpentiera i w pierwszym wydaniu Komedii ludzkiej w 1842 roku.
Treść Główna bohaterka, Emilia de Fontaine, pochodząca z rodziny wpływowego rojalisty i byłego uczestnika wojen wandejskich, kieruje się w wyborze męża jedynie względami przyszłego prestiżu i postanawia wyjść za mąż wyłącznie za jednego z parów Francji. Odrzuciwszy kilka propozycji małżeńskich, spotyka na tytułowym balu w podparyskim Sceaux tajemniczego nieznajomego, w którym się zakochuje. W miarę kolejnych spotkań jest coraz bardziej zafascynowana młodym Maksymilianem Longueville, zaczyna on nawet być oficjalnie zapraszany do domu hrabiego de Fontaine. Przypadkowo chcąc kupić pelerynę Emilia odkrywa, że Longueville pracuje jako zwykły subiekt w sklepie z tkaninami.