Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Biszkeku.
Historia Początki Do rozpoczęcia działalności Świadków Jehowy na terenie obecnego Kirgistanu przyczyniły się zsyłki na Syberię głosicieli z zachodniej części ZSRR, zachowujących neutralność w sprawach politycznych, przeprowadzane od 1940 roku. W obozach i łagrach współwyznawcami zostawali współwięźniowie uwięzieni z różnych przyczyn, pochodzący z wielu Radzieckich Republik. Po odbyciu kary wracali oni w rodzinne strony, przynosząc ze sobą wierzenia Świadków Jehowy. W wielu republikach osiedlali się również Świadkowie Jehowy, którzy po odbyciu kary nie mogli powrócić w rodzinne strony.
Świadkowie Jehowy rozpoczęli działalność na terenie Kirgiskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w roku 1956. Pierwszym głosicielem, który prowadził działalność kaznodziejską, był Emil Dawidowicz Jancen, urodzony w 1919 roku w Tałas w Kirgistanie. Przyjął on wierzenia Świadków Jehowy w latach 40. XX wieku, a ochrzczony został w trakcie osadzenia w łagrze. Po uwolnieniu w roku 1956 osiedlił się w pobliżu Sokułuku i podjął działalność kaznodziejską w obwodzie tałaskim.