Stanisław Wojciech Namysłowski (ur. 23 kwietnia 1879 w Warszawie, zm. 27 czerwca 1963 w Zamościu) – polski skrzypek, kompozytor i dyrygent.
Życiorys Syn Karola i Józefy z Zakrzewskich (zm. 1931). W wieku dziesięciu lat rozpoczął naukę gry na skrzypcach u swojego ojca.
W 1898 po ukończeniu progimnazjum rosyjskiego w Zamościu wyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studia muzyczne w klasie skrzypiec prof. Stanisława Barcewicza. Od 1900 występował w orkiestrze ojca jako skrzypek-solista czasami też jako dyrygent. W 1905 wyjechał do czeskiej Pragi, aby kontynuować studia muzyczne u znanego skrzypka Otakara Ševčíka, tutaj też uczył się kompozycji i dyrygentury u Vitĕzslava Nováka, znanego kompozytora i pedagoga czeskiego. Szybko zyskał duże uznanie jako skrzypek, a także jako dyrygent. Jeszcze podczas studiów w 1906 dyrygował trzema koncertami Filharmonii Czeskiej w sali Rudolphinum w Pradze. W 1908 ukończył praskie konserwatorium, otrzymując dyplom skrzypka-wirtuoza. Nie skorzystał z propozycji objęcia stanowiska dyrygenta Filharmonii Czeskiej i powrócił do kraju.
Pomagał ojcu w prowadzeniu orkiestry, zastępując go również w roli dyrygenta, głównie w częściach symfonicznych koncertów. W 1915 objął kierownictwo Orkiestry Włościańskiej.