Posługiwał się liniami ostro zagiętymi, a nie płynnymi, co dodawało jego dziełom dramatyzmu. Jego obrazy cechuje ponadto typowa dla epoki eliminacja wszystkiego, co zbędne, a więc do ujmowania skrótowego, oszczędnego w środkach wyrazu, lecz bardzo wysublimowanego. Umiejętnie także operował pustymi przestrzeniami, nie zamalowanymi częściami obrazu, oddającymi wielką przestrzeń, rozległą pustkę.
Przykładem tej ostatniej techniki jest obraz Samotny Rybak, gdzie zaledwie kilka linii wokół nieco asymetrycznie umieszczonej łodzi z rybakiem z wędką zaznacza fale, reszta zaś to nie zamalowany jedwab. Mimo to nie można mieć wątpliwości, że rybak znajduje się na bezmiernej płaszczyźnie wodnej. Mimo okazjonalnie malowanych kwiatów Ma Yuan był przede wszystkim pejzażystą. Wiele z jego pejzaży przedstawia uczonego spoglądającego na widok rozciągający się po drugiej stronie asymetrycznie zbudowanego obrazu. Często w jego obrazach mamy do czynienia z porą nocną, a ich nastrój jest z lekka romantyczny, melancholijny, poetycki, co oprócz nocy podkreślają takie atrybuty jak mgła, księżyc albo