Po II wojnie światowej budynek mykwy pełnił funkcję łaźni miejskiej, w latach 1968-1986 funkcjonował w nim szpitalny oddział przyrodoleczniczy i rehabilitacji narządów ruchu. Od 1996 roku budynek służy celom komercyjnym. W 2024 roku budynek dawnej łaźni żydowskiej został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych woj. małopolskiego, w zakresie zewnętrznej struktury budynku tj. mury obwodowe nakryte dachem, elewacje wraz z detalem architektonicznym.
Architektura Tarnowska mykwa jest budynkiem dwupiętrowym zbudowanym na planie wydłużonego prostokąta, nakrytym niskim czterospadowym dachem. Środkowe ryzality, akcentujące portale wejściowe, zwieńczono attykami. Narożniki budynku wykończone zostały rustyką i zwieńczone pinaklami. Architektura budynku nawiązuje do stylu neomauretańskiego, zaliczanego do nurtu historyzmu.
Przypisy
Tarnów Kategoria:Architektura judaizmu w Tarnowie Kategoria:Zabytki nieruchome w Tarnowie