2 sierpnia 1530, zapewne również za poparciem wpływowego szwagra Piotra Kmity dostał swój pierwszy urząd ziemski, podkomorstwo przemyskie, nie przejawiał większej aktywności publicznej, poza stosunkowo częstym udziałem w charakterze komisarza królewskiego w komisjach rozpatrujących spory graniczne między dobrami królewskimi a własnością prywatną. 25 listopada 1535 otrzymał zwolnioną znowu przez młodszego brata Stanisława kasztelanię sanocką i pozostał na niej aż do śmierci. Zmarł pomiędzy 5 czerwca a 24 lipca 1551. Już w 1545 dokonał podziału majątku pomiędzy dzieci z dwóch małżeństw. Z pierwszego małżeństwa z Barbarą Salomonówną pozostawił syna Stanisława (zm. 1583), od 1578 kasztelana sądeckiego, oraz córki: Barbarę i Annę. Drugą żoną była Katarzyna Kmita, córka Katarzyny Tarnowskiej i Stanisława Kmity z Wiśnicza, wojewody ruskiego i kasztelana przemyskiego. Z tego małżeństwa miał synów: Marka (zm. ok. 1578), i Mikołaja (zm. 1579), burgrabiego krakowskiego, oraz córki Zofię i Jadwigę. Wdowa Katarzyna wyszła w 1554 powtórnie za mąż za kasztelana przemyskiego Stanisława Herburta.