w 1955 uzyskał magisterium. W latach 1951–1952 był członkiem, a następnie przewodniczącym warszawskiego Koła Młodych Pisarzy, w 1952 został członkiem Związku Literatów Polskich. Wraz z kilkoma kolegami założył w 1954 Studencki Teatr Satyryków, który współprowadził do 1958. W tym czasie był związany z Agnieszką Osiecką, która swoją z nim relację określiła jako „tę jedyną w swoim życiu walkę o szczęście”. Po studiach był kierownikiem działu kulturalnego w czasopismach: „Po prostu” (1955–1956), „Sztandar Młodych” (1956–1957), „Od Nowa” (1959), w 1957 wszedł w skład zespołu założycielskiego, a następnie kolegium redakcyjnego, tygodnika „Polityka”. W latach 1956–1967 był członkiem PZPR. W 1957 studiował slawistykę na Sorbonie w Paryżu. W latach 1960–1961 był redaktorem naczelnym pisma literackiego „Współczesność”.
Jako poeta debiutował w tygodniku Nowa Kultura w 1951 wierszem „Rocznik 1950”. Pierwszy tomik wierszy Rocznik 33 wydał w 1957. Następne to Koncert Hebanowy (1966), Ognicha (1971) i Arrasowanie (1976). Piąty tomik Portret trumienny został wydany już po śmierci poety w 1982, zbiorcze zaś wydanie poezji Krajobraz z chmurą ukazało się w 2012. Określany jako poeta neoromantyczny.Uznany tłumacz poezji i prozy rosyjskiej.