Po pożarze w 1794 budowlę odnowiono. Do 1964 pełniła funkcję strażackiego punktu obserwacyjnego, następnie zamknięto ją, odrestaurowano i w 1967 roku została udostępniona zwiedzającym, dla których czynny jest m.in. sklep z pamiątkami. Przy adaptacji wnętrz zostały jednak zatarte średniowieczne cechy budowli. Na jej dwóch górnych piętrach znajduje się nocny klub (z tradycyjną turecką muzyką i tańcem), restauracja, a na wąskim balkonie – punkt widokowy z panoramą tureckiej stolicy i odległych Wysp Książęcych. Szczyt wieży liczącej obecnie ok. 67 metrów wysokości, dostępny jest windą lub wąską, spiralną klatką schodowąRosie Ayliffe i in.: Stambuł, dz. cyt., s. 105, 213, 215..
W czasach bizantyjskich istniała w Konstantynopolu inna wieża o tej samej nazwie (Megalos Pyrgos), która została zburzona przez krzyżowców w 1204 roku.
Galeria
Przypisy
Bibliografia Rosie Ayliffe, Rose Baring, Barnaby Rogerson, Canan Silay: Stambuł. Warszawa: Wydawnictwo Wiedza i Życie, 1999, seria: Przewodniki Wiedzy i Życia, s. 105, Turcja (pod red. Suzanne Swan). Warszawa: Hachette Livre/Wiedza i Życie, 2006, seria: Przewodniki Wiedzy i Życia, s. 110, 137, Galata Tower
Kategoria:Fortyfikacje w Stambule Kategoria:Obiekty budowlane w Stambule Kategoria:Konstantynopol Kategoria:Zamki Turcji Galata