W 1600 wstąpił do prawosławnego bractwa we Lwowie, razem z krewniakiem Adamem RużyńskimWolff 1895, s. 420. W tym samym roku wziął udział w wyprawie hetmana wielkiego Jana Zamoyskiego przeciwko hospodarowi wołoskiemu Michałowi Walecznemu jako rotmistrz królewski. W Inflantach w latach 1601-1602. W 1605 roku wziął udział w wyprawie hetmana polnego Stanisława Żółkiewskiego na Tatarów. Poseł na sejm 1605 roku z województwa kijowskiegoLitwin 2009, s. 74.. Stanął po stronie królewskiej w czasie rokoszu Zebrzydowskiego i wziął udział w jego szeregach w bitwie pod Guzowem w 1607 roku.
By wziąć udział w II dymitriadzie zapożyczył się pod zastaw na Pawołoczy, Kotelni, Rużynie Nowym, Wczorajszem i innych siołach wchodzących w skład dóbr rodowych. Wystawienie silnej armii prywatnej opłaciło się, wyznaczony został hetmanem całego wojska Dymitra Samozwańca w miejsce Miechowieckiego. 11 maja 1608 roku pobił Wasyla Szujskiego pod Bołchowem. 6 marca 1609 roku został ranny w potyczce pod Moskwą.
W 1610 roku po ucieczce Dymitra przystał do obozu królewskiego. Wkrótce potem rozchorował się i zmarł koło Wołoku. Przed śmiercią został katolikiem. Pochowany został w Kijowie w kościele dominikanów.