wraz z grupą lotników, przy wsparciu brytyjskiej misji dyplomatycznej w Moskwie, przyjechał do Murmańska, który był zajęty przez alianckie wojska interwencyjne. Wstąpił do oddziału lotniczego Legionu Słowiańsko-Brytyjskiego jako porucznik RAF. 1 sierpnia 1919 r. został dowódcą dźwińskiego dywizjonu lotniczego. We wrześniu tego roku wraz z wojskami brytyjskimi ewakuował się do Wielkiej Brytanii. 3 października wraz z grupą rosyjskich wojskowych przybył z powrotem do Rosji do Noworosyjska. 17 listopada został lotnikiem 7 oddziału lotniczego, a wkrótce 4 oddziału lotniczego. Jednocześnie był członkiem komisji rekwizycyjnej kijewskiego rejonu wojskowego. W marcu 1920 r. objął dowództwo 4 pułkownika Kazakowa oddziału lotniczego. W dniach 15-21 czerwca tego roku uczestniczył w operacji powietrznej w północnym Krymie, która doprowadziła do rozbicia sowieckiego korpusu kawalerii Dymitra Żłoby. 25 czerwca awansował na kapitana, a następnie na pułkownika. W poł. listopada wraz z resztkami wojsk białych ewakuował się z Krymu do Gallipoli. Zamieszkał w Królestwie SHS. Wstąpił do lotnictwa jugosłowiańskiego, zostając lotnikiem-instruktorem w wyższej szkole lotniczej, a następnie 3 szkole pilotów w Niszu. Od 1940 r. dowodził 5 lotniczym pułkiem myśliwskim w Niszu. Na pocz. 1941 r. został zwolniony z tej funkcji.