Nazwa masywu związana jest z dawną gospodarką pasterską i oznaczała tereny wypasowe należące do mieszkańców Kubina. W szerszym rozumieniu obejmowała (i obejmuje do dziś) cały środkowy odcinek grzbietu Magury Orawskiej od szczytu Minčola po przełęcz Przysłop. Na szczycie został wybudowany radar meteorologiczny należący do Słowackiego Instytutu Hydrometeorologicznego (SHMÚ).
Geologia i morfologia Przeważającą część masyw Magury Orawskiej budują grube ławice twardych piaskowców fliszowych, zaliczanych do tzw. płaszczowiny magurskiej. Grzbiet jest stosunkowo szeroki, o słabo zróżnicowanych wysokościach, opadający łagodnie ku północnemu wschodowi. Południowo-wschodnie stoki masywu powyżej poziomicy ok. 900 m n.p.m. są dość strome i bardzo słabo rozczłonkowane, natomiast niżej – znacznie łagodniejsze i rozcięte dolinami licznych potoków, uchodzących do Orawy, na kilka dłuższych grzbietów. W tych niższych partiach występują rozległe połacie starych osuwisk, zaś pomiędzy nimi pojawiają się lokalnie pasma różnych utworów jurajskich i kredowych (wapienie, margle, margliste łupki, iłowce, radiolaryty i in.), zaliczanych do Pasma Skalicowego.