Giacomo Lercaro (ur. 28 października 1891 w Quinto al Mare, zm. 18 października 1976 w Bolonii) – włoski duchowny katolicki, arcybiskup Bolonii i kardynał.
Życiorys Pochodził z rodziny marynarzy. Był ósmym z dziewięciorga rodzeństwa. Jego dwóch braci Amadeo i Attilio także byli księżmi. Ukończył seminarium w Genui i tam też 25 lipca 1914 przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Ildefonsa Pisaniego. Studiował następnie w rzymskim Instytucie Biblijnym. Wrócił do Genui po wybuchu I wojny światowej. Pomagał walczącym jako kapelan. W latach 1918–1923 rektor seminarium genueńskiego. W 1927 został nauczycielem w liceum i był blisko ruchów młodzieżowych. Dał się wtedy poznać jako zwolennik pogodzenia katolickiej teologii z nowoczesną kulturą. Liberalne poglądy przedstawiał także dużo później, podczas Soboru watykańskiego II.