Był konsyliarzem konfederacji targowickiej województwa lubelskiego, później mianowany konsyliarzem konfederacji generalnej koronnejJózef Kermisz, Lublin i Lubelskie w ostatnich latach Rzeczypospolitej (1788-1794), Lublin 1939, s. 144.. Był ostatnim podkomorzym lubelskim. Delegowany ze stanu rycerskiego do sądów ultimae instantiae konfederacji targowickiej w 1792 rokuZłota księga szlachty polskiej, r. XII, Poznań 1890, s. 149.
Zmarł w 1800 roku i został pochowany wraz z żoną, Klarą z Olędzkich, w kościele w Niedrzwicy Kościelnej.
Po śmierci Tomasza spadkobiercą dóbr niedrzwickich, jako dobry gospodarz, został syn, Józef Dłuski.
Dziećmi Tomasza byli: Kanut Dłuski (ur. 1730), starosta zwoleński Sebastian Dłuski (ur. 1740, zm. 1807), członek Sejmu Wielkiego, starosta lubelski Łukowa (1766), jego żoną była Joanna Aleksandra Korwin-Krasińska (ur. 1760) z Krasnego h. Ślepowron (Korwin) Józef Dłuski, którego żoną była Marianna Kownacka (ur. 1760) Antoni Dłuski (ur. 1750) Remigian Dłuski (ur. 1750)
Przypisy
Bibliografia biografia w iPSB Polski Słownik Biograficzny 4317: t. 5 s.