Nie mogąc sprowadzić posiłków z powodu konieczności kierowania żołnierzy na front wschodni, Niemcy zareagowali na rebelię, ogłaszając, że za każdego zabitego niemieckiego żołnierza zostanie straconych stu Serbów, a za każdego rannego – pięćdziesięciu. Do października 1941 roku polityka ta doprowadziła do zamordowania 25 000 Serbów. Niemcy prześladowali również Żydów, poddając ich przymusowej pracy, nakładając na nich karne podatki i wydając restrykcyjne zarządzenia. Żydzi musieli rejestrować się u niemieckich władz i nosić opaski identyfikacyjne, a ich mienie podlegało konfiskacie. Byli oni – podobnie jak w mniejszym stopniu Romowie – prześladowani na tle rasowym, choć większości z nich nie zabito od razu. Po wybuchu antyniemieckiego powstania niemiecka propaganda zaczęła utożsamiać Żydów z komunizmem i ideologią antyniemiecką. Następnie doszło do egzekucji i aresztowań serbskich Żydów.
Gdy w kwietniu 1941 roku Niemcy zajęli miasto Nisz w południowo-wschodniej Serbii, zakazali Romom opuszczania domów bez żółtej opaski identyfikacyjnej z napisem Zigeuner (Cygan).