Przyjął jednocześnie nową taktykę, zgodnie z którą czołgi miały pełnić rolę przeciwpancerną, trzymając się zajętych pozycji obronnych, co miało zapobiegać starciom z doskonalszymi czołgami niemieckimi i ponoszonym w ich trakcie stratom, jak to było w przeszłości.
W związku z trudnościami z zaopatrzeniem i porażką sił próbujących zdobyć wzgórza, Rommel nakazał odwrót. Montgomery nie próbował wykorzystać sukcesu i ścigać przeciwnika, decydując się w zamian na wzmocnienie własnych sił przed drugą bitwą o El Alamein. Jednakże 2 Dywizja nowozelandzka podjęła atak na pozycje Włochów i poniosła poważne straty.
Plan Rommla Feldmarszałek Rommel, po niepowodzeniu pod El Alamein nie stracił jeszcze nadziei na pokonanie 8. Armii brytyjskiej, choć jego linie komunikacyjne były zagrożone przez lotnictwo brytyjskie z Malty, które nieustannie atakowało statki państw Osi na Morzu Śródziemnym. Co więcej, całe zaopatrzenie dla sił niemieckich i włoskich musiało być dowożone drogą lądową z Bengazi (800 km) lub z Trypolisu (1200 km). Ponadto wywiad niemiecki doniósł o przybyciu do Egiptu konwoju ze 100 000 ton zaopatrzenia, w tym nowymi pojazdami bojowymi.