13 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w agresji na Polskę, Belgię i Francję oraz ataku na Związek Radziecki pod nazwą 13 Dywizja Pancerna.
Formowanie i walki Sformowana w 1934 pod ukrytą nazwą Infanterieführer IV, miejsce stacjonowania sztabu Magdeburg. Na mocy rozkazu z dnia 15 października 1935 otrzymała oficjalną nazwę 13 Dywizja Piechoty. Stacjonowała w XI Okręgu Wojskowym. Przeformowana rozkazem z dnia 12 października 1937 w 13 Dywizję Piechoty (zmotoryzowaną). W 1939 brała udział w agresji na Polskę a w 1940 na Belgię i Francję. W czasie walk przeciw oddziałom Wojska Polskiego wchodziła w skład XIV Korpusu Armijnego. W czasie agresji na Polskę, 8 września 1939 roku otoczyła pod Dobrą Wolą polską 29 Dywizja Piechoty. Sztab 29 DP wyrwał się z okrążenia jednak Dywizja jako zwarta siła przestała istnieć. W dniu 11 października 1940 13 Dywizja Piechoty przekształcona została w 13 Dywizję Pancerną.
Dowódcy dywizji gen. mjr Paul Otto (od 1 października 1934) gen. por. Moritz von Faber du Faur (od 21 sierpnia 1939) gen. mjr Paul Otto (od 7 września 1939) gen. por.