Wytwarzane w uzwojeniach napięcie można wyrazić następującymi wzorami:
gdzie: V – amplituda napięcia wzbudzenia, K – przekładnia resolwera ω – pulsacja napięcia wzbudzenia, t – czas, θ – pozycja kątowa wirnika.
Sygnały napięć sinus i cosinus są sygnałami modulowanymi amplitudowo, a ich obwiednia zawiera informację o aktualnej pozycji kątowej wirnika. Stosunek sygnałów zależy tylko od kąta obrotu wirnika, a nie zależy od zmian prądu indukującego.
Resolwer reluktacyjny W resolwerze reluktancyjnym (ang. Variable-Reluctance VR) wirnik nie jest walcem, zapewnia zmienną wielkość szczeliny powietrznej między stojanem a wirnikiem. Rdzeń stojana nie odbiega znacząco od konstrukcji rdzenia stojana maszyny z cewkami skupionymi. Uzwojenia wzbudzenia oraz wtórne (sinus i cosinus) nawijane są wspólnie w stojanie w specjalny sposób, z odpowiednią liczbą zwojów na każdym zębie rdzenia magnetycznego.