Z narożników rynku prowadzą ulice o historycznych nazwachCzachorowski Antoni red.: Atlas historyczny miast polskich. Tom II Kujawy. Zeszyt 1. Bydgoszcz. Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń 1997: w kierunku północnym – ku ulicy Grodzkiej i rzece Brdzie: ul. Mostowa (platea pontialis [Mostowa]) ul. ks. T. Malczewskiego (platea aquatica [Wodna]) w kierunku wschodnim – ku ulicy Podwale: ul. Kręta (w XV-XVIII w. przesmyk między domami) ul. T. Magdzińskiego (platea dicta [Żabia]) w kierunku południowym – ku ulicy Długiej: ul. Jana Kazimierza (platea transversalis) ul. Stefana Batorego (platea transversalis) w kierunku zachodnim – ku ulicy Jezuickiej: ul. Niedźwiedzia (platea transversalis) ul. Farna (platea parochialis [Farna])
Historia Bydgoski rynek wytyczono w 1346 r., a częściowo wybrukowano w 1604 r. Do początku XX w. stanowił centrum administracyjno-handlowe miasta. Do końca XVII wieku wykonywano na nim publicznie wyroki sądowe. Tutaj koncentrowało się życie gospodarcze, kulturalne i towarzyskie miasta. Rynek i wieniec posesji zlokalizowanych wokół jego granic stanowił pierwszy etap kształtowania się układu miejskiego. Dopiero w drugim etapie zostały zabudowane działki wzdłuż ul. Jezuickiej, czy DługiejWiśniewski Józef: Problemy kształtowania się rewaloryzacji zespołu staromiejskiego w Bydgoszczy.