W tym czasie zbór w Kampali w charakterze nadzorcy strefy odwiedził Harry Arnott, nadzorca Biura Oddziału w Rodezji Północnej (dzisiejsza Zambia).
W 1961 roku w kraju działało 19 głosicieli. Uczestniczyli oni w kongresie pod hasłem „Zjednoczeni wielbiciele”, który odbył się w odległym o 1600 kilometrów Kitwe w Rodezji Północnej. W 1963 roku z Kenii do Ugandy przeniesiono Bethel i Toma McLainów, misjonarzy, absolwentów 37 klasy Szkoły Gilead. Rok później dołączyło do nich sześcioro misjonarzy z 38 klasy Szkoły Gilead. Wkrótce urządzono dom misjonarski w miejscowościach Jinji, a nieco później w Mbale przy granicy z Kenią, i w Mbararze.
W tym czasie w państwowej rozgłośni Świadkowie Jehowy nadawali cotygodniową audycję zatytułowaną „O czym myślą ludzie”. Poruszała ona tematy dotyczące problemów miejscowych rodzin, na przykład „W obliczu kryzysu rodzinnego” czy „Jak się chronić przed przemocą i przestępczością”. Audycja ta miała formę dialogu pomiędzy „panem Robbinsem” i „panem Lee”. Była ona często słuchana przez miejscową ludność.