W 1846 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Buckingham. W 1852 r. był przez krótki czas lordem skarbu. Następnie został strażnikiem Tajnej Pieczęci księcia Walii oraz przewodniczącym London and North-Western Railway. W 1857 r. zrezygnował z miejsca w Izbie Gmin. W 1859 r. wystartował w wyborach w okręgu Oxford University, ale przegrał z późniejszym premierem, Williamem Ewartem Gladstone’em. Po śmierci ojca w 1861 r. odziedziczył tytuł 3. księcia Buckingham i Chandos, dzięki czemu zasiadł w ławach Izby Lordów. W tym samym roku zrezygnował z funkcji przewodniczącego London and North-Western Railway.
Po powrocie Partii Konserwatywnej do władzy w 1866 r. książę Buckingham otrzymał stanowisko Lorda Przewodniczącego Rady. 8 marca 1867 r. otrzymał tekę ministra kolonii. W 1868 r. został dodatkowo Lordem Namiestnikiem Buckinghamshire. Stanowisko ministra utracił po porażce konserwatystów w wyborach 1868 r. W latach 1875–1880 był gubernatorem Madrasu. W tym czasie otrzymał Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Indii. Zmarł w 1889 r.