Historia Początki Świadkowie Jehowy zaczęli działać w Zimbabwe w latach 20. XX wieku. Później zakazywano im rozpowszechniania ich publikacji i organizowania zgromadzeń. W roku 1924 Hamilton K. Maseko prowadził działalność kaznodziejską w Bulawayo. W tym samym roku pierwszym ochrzczonym został Nason Mukaronda. Starano się zalegalizować działalność już w połowie lat 20. XX wieku. W roku 1932 wysłano czterech pionierów, żeby przeprowadzili kampanię głoszenia. W tym samym roku w Salisbury (obecnie Harare) odbyła się uroczystość chrztu. W tym samym roku wydalono stamtąd wyznawców południowoafrykańskich, nie dając możliwości odwołania się od tej decyzji. Wkrótce jednak to uczynili.
Zakaz działalności i rozwój Na początku lat 40. XX wieku Świadków Jehowy wtrącano do więzień za rozpowszechnianie publikacji religijnych i Biblii. W listopadzie 1940 działalność Świadków Jehowy w Zimbabwe (ówczesna Rodezja Południowa) została zakazana. Trudności mieli również wysłani do Zimbabwe misjonarze Szkoły Gilead – m.in. Eric Cooke, Ruby i George Bradleyowie, Phyllis Kite i Myrtle Taylor, którym władze nie pozwalały działać wśród ludności afrykańskiej. W roku 1943 zanotowano liczbę 1090 głosicieli. W 1947 roku w całym kraju było 117 zborów i około 3500 głosicieli. W roku 1948 miasto Bulawayo odwiedzili Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel.