Układ planetarny mały|lewo|250px|Schemat układu planetarnego HD 40307 według wiedzy z 2008 Po pięciu latach obserwacji gwiazdy, w czerwcu 2008 Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO) ogłosiło odkrycie trzech superziemi. Te trzy planety zostały odkryte metodą Dopplera przy użyciu spektrometru HARPS. Krążą one bardzo blisko swojej gwiazdy – najdalsza z nich obiega swoją gwiazdę po orbicie trzykrotnie mniejszej niż orbita Merkurego. Planety są dużo masywniejsze od Ziemi, lecz ich masa nie jest tak duża jak Urana bądź Neptuna. Pomimo masy mniejszej niż 10 niektóre analizy sugerują, że planety mogą być małymi planetami-olbrzymami takimi jak Neptun.
W 2012 ogłoszono odkrycie następnych trzech planet. Najbardziej odległa z nich, HD 40307 g, jest najprawdopodobniej superziemią o masie wynoszącej przynajmniej 7,1 mas Ziemi. Planeta znajduje się w ekosferze jej gwiazdy. Ponowna analiza danych potwierdza istnienie planety f, nie rozstrzyga istnienia planety g i zaprzecza istnieniu planety e.
Zobacz też Lista gwiazd posiadających zidentyfikowane planety
Przypisy
Kategoria:Gwiazdozbiór Malarza Kategoria:Gwiazdy pojedyncze Kategoria:Gwiazdy typu widmowego K