Od 2000 należał do Nowego Związku. W tym samym roku został wybrany do Sejmu. We współtworzonym wówczas przez Nowy Związek rządzie Rolandasa Paksasa objął stanowisko ministra edukacji i nauki. Tę samą funkcję pełnił w gabinecie Algirdasa Brazauskasa w latach 2001–2004. W 2004 ponownie uzyskał mandat deputowanego. W latach 2004–2006 był przewodniczącym komisji etyki i procedury, a od 2 lutego 2008 wiceprzewodniczącym frakcji Nowego Związku. 27 maja 2008 ponownie został mianowany na stanowisko ministra edukacji i nauki. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z ramienia Nowego Związku. 9 grudnia zakończył urzędowanie na stanowisku ministra.
W 2009 podjął pracę na Uniwersytecie Michała Römera w Wilnie jako docent w katedrze polityki społecznej. W 2012 ponownie kandydował bez powodzenia do Sejmu (z ramienia Partii Chrześcijańskiej). Od 2010 do 2015 był dziekanem jednego z wydziałów na Uniwersytecie Michała Römera, a w 2015 został wybrany na stanowisko rektora tej uczelni.
15 stycznia 2019 po raz trzeci został ministrem edukacji, nauki i sportu, dołączając do gabinetu Sauliusa Skvernelisa.