W latach 70. XX wieku pojawiła się kwestia neutralności politycznej. Każdy obywatel musiał dołączyć do jedynej partii politycznej w kraju. Od tego momentu Świadkowie Jehowy zmagali się z wieloma trudnościami: utratą pracy, wydaleniem ze szkół i nękaniem. Trudności te pogorszyły się do tego stopnia, że pionierzy specjalni zostali wydaleni z niektórych miejscowości. Świadkom Jehowy zabroniono kupowania lub sprzedawania na rynku, a nawet odmówiono im dostępu do opieki zdrowotnej. W celu ograniczenia rozprzestrzeniania się różnych kościołów pod koniec lat siedemdziesiątych władze zakazały działalności 15 wspólnotom religijnym. W maju 1978 roku władze zakazały działalności tego wyznania. Biuro Oddziału zostało zamknięte, a misjonarze otrzymali polecenie opuszczenia kraju.
Legalizacja i rozwój 10 grudnia 1991 roku oficjalnie uznano Świadków Jehowy w Togo. W styczniu 1992 odbyło się zgromadzenie okręgowe pod hasłem „Lud miłujący wolność”. Liczba głosicieli w kraju wynosiła 6443, a w kongresie wzięło udział 25 467 osób. 556 osób przyjęło chrzest, co stanowiło 8,6 procent ogółu głosicieli.
1 czerwca 1993 roku ponownie otwarto Biuro Oddziału. W kraju działało 7125 głosicieli, z tego w stolicy kraju Lomé 4200 w 33 zborach, którzy spotykali się w 6 Salach Królestwa.