Powstanie Republiki Łokockiej mały|Obszar zajmowany przez Republikę Łokocką 4 października 1941 zwiadowczy oddział niemieckich motocyklistów wjechał do niewielkiego osiedla fabrycznego Łokoć, położonego w rejonie brasowskim obwodu briańskiego. Kilka dni później miejscowość została zajęta przez główne siły 2. Armii Pancernej Wehrmachtu. Dowództwo niemieckich oddziałów wojskowych wyznaczyło na starostę zajętego obszaru Konstantina Woskobojnika, byłego nauczyciela fizyki miejscowego technikum leśno-chemicznego, który w połowie lat 30. XX wieku odbywał karę zesłania na Syberii. Byłych zesłańców i represjonowanych przez władze stalinowskie kułaków w okolicach Łokocia było bardzo wielu, gdyż po ataku wojsk niemieckich na Związek Sowiecki, wielu z nich zgromadziło się w okolicznych wsiach, oczekując z nadzieją na przybycie Niemców. Nieoczekiwana szybkość ofensywy niemieckiej uniemożliwiła władzom partyjnym przeprowadzenie ewakuacji na wschód miejscowej ludności i dobytku. W obliczu kolejnych klęsk Armii Czerwonej chłopi zaczynali nawet tu i ówdzie dzielić pomiędzy siebie ziemię w kołchozach. Część mężczyzn tworzyła z kolei oddziały samoobrony, wyposażone w broń porzucaną przez uciekających czerwonoarmistów.