Na jesieni 1905 roku wziął udział w pracach tzw. Komisji Ziemskiej, która miała za zadanie wprowadzenie instytucji ziemstw w guberniach Kraju Północno-Zachodniego. Opowiadał się za szeroką autonomią ziem litewskich, za prawem do ich rozwoju społecznego i kulturalnego, za równouprawnieniem trzech narodowości zamieszkujących Wielkie Księstwo Litewskie.
6 kwietnia 1906 roku wybrano go posłem do Rady Państwa, w której został m.in. członkiem komisji składu osobistego i wewnętrznego urządzenia. Był wyborcą do I i IV Dumy z puli ziemiańskiej powiatu Telsze.
W 1909 roku założył polskie gimnazjum w Telszach, zostając przewodniczącym Towarzystwa ds. jego utrzymania (do 1915 roku). W latach 1912–1915 stał na czele telszańskiego oddziału Towarzystwa Rolniczego Kowieńskiego.
Po wybuchu I wojny światowej przeniósł się do Petersburga, obejmując urząd szefa departamentu rosyjskiego MSW ds. wysiedleń, zajmował się problemem uchodźców wojennych z zachodnich ziem Cesarstwa.