Kiedy w 1939 roku poświęcono nowy kościół pod wezwaniem Św. Apostołów Piotra i Pawła, duszpasterstwo było prowadzone przez proboszcza i wikarego, w obu kościołach równolegle. Rozległy teren parafii był m.in. powodem wydania dekretu przez
ks.bp.dr Herberta Bednorza (9 grudnia 1975 r.), który dokonał podziału parafii na dwa rejony duszpasterskie. Część wschodnią z kościołem Św. Apostołów Piotra i Pawła, oraz zachodnia z kościołem Podwyższenia Krzyża Świętego. Przy parafii Podwyższenia Krzyża Świętego, liczącej ok. 900 wiernych założono osobne księgi metrykalne od dnia 1 stycznia 1976r. W związku z tym powstały samodzielne duszpasterstwa przy obydwu kościołach, zaś proboszczowie stali się niezależnymi od siebie duszpasterzami.
W roku 1985 rozpoczęto starania o zezwolenie na budowę kaplicy cmentarnej, a potem budowę nowej świątyni. W 1989 r. otrzymano zgodę na wzniesienie nowego kościoła. 14 września 1992r. ks. bp. dr Gerard Bernacki wmurował kamień węgielny przywieziony przez poprzedniego księdza proboszcza z Ziemi Świętej, zaś 10 września 1995 roku poświęcił trzy nowe dzwony: Św. Andrzeja, Św. Rodziny i Św. Jerzego.