Niemiecka Partia Demokratyczna (Deutsche Demokratische Partei) – partia założona przez przywódców dawnej Postępowej Partii Ludowej (Fortschrittliche Volkspartei) oraz lewego odłamu Partii Narodowo-Liberalnej (Nationalliberale Partei).
Charakterystyka Ugrupowanie powstało na początku istnienia Republiki Weimarskiej. Do kierownictwa partii wchodzili: Walther Rathenau, Eugen Schiffer, Hugo Preuss, Otto Gessler, Max Weber, Richard Frankfurter oraz Erich Koch-Weser. Członkiem DDP był Thomas Mann. Demokraci określali się jako lewicowa partia liberalna, podczas gdy Niemiecką Partię Ludową (DVP) uznawało się za prawicową frakcję liberalną. Wraz z SPD i Partią Centrum, DDP postulowała wprowadzenie demokratycznej, republikańskiej formy rządów. Partię często krytykowano, stosując wobec niej określenia „partii żydów” bądź „partii profesorów” (w istocie Żydzi stanowili znaczny odsetek jej wyborców).