był popierany przez DVP. Koalicyjny rząd DNVP, DDP, DVP i Centrum upadł niewiele ponad rok później w wyniku kryzysu w łonie koalicji o projekt ustawy o równouprawnieniu szkół koedukacyjnych i wyznaniowych oraz o zwiększeniu roli Kościołów na naukę religii w szkołach. Wniosek wysunięty przez parlamentarzystów partii Centrum i wsparty przez DNVP oraz BVP spotkał się z oporem DVP, do których dołączyli liberałowie z DDP. Niemiecka Partia Ludowa wsparła też rząd Wielkiej Koalicji (SPD, DVP, DDP i Centrum) socjaldemokraty Hermanna Müllera w 1928 r.
Do stworzenia partii i umocnienia się jej pozycji w polityce Republiki Weimarskiej przyczynił się najbardziej Gustav Stresemann, lider partii od początku jej istnienia aż do śmierci w 1929 roku, kanclerz Niemiec w 1923 roku (jego rząd został obalony po 100 dniach) oraz minister spraw zagranicznych od 1923 roku, także do swojej śmierci. Jako jeden z niewielu polityków niemieckich tamtego okresu cieszył się szacunkiem na arenie międzynarodowej oraz doprowadził do tymczasowego odprężenia w stosunkach francusko-niemieckich i brytyjsko-niemieckich. Politycznie balansował pomiędzy centroprawicą a centrolewicą jako reprezentant frakcji „młodych”.