Na kadłubie satelity było umieszczonych 8 okrągłych paneli ogniw słonecznych.

Według NASA satelita prowadził monitoring słonecznego promieniowania rentgenowskiego i wyposażony był w komory jonizacyjne mierzące promieniowanie X z zakresów 0,1-0,8 nm, 0,8-1,2 nm i 4,4-6,0 nm. Na pokładzie znajdowało się także pięć fotometrów promieniowania X, cztery ultrafioletu i dwa przyrządy określające kąt padania promieni słonecznych.

Dane były przesyłane w czasie rzeczywistym na częstotliwości 136 MHz. Kilka obserwatoriów europejskich pomyślnie odebrało telemetrię satelity. Statek nadawał dane w sposób ciągły do września 1964. Sporadyczne transmisje odbierano z niego do lutego 1965. Komory jonizacyjne dla zakresów 0,8-1,6 nm i 4,4-5,5 nm zawiodły wkrótce po starcie.

Jego oś obrotu była prawie prostopadła do linii Słońce-satelita, a początkowa prędkość obrotowa statku wynosiła 120 obr./min. Podczas każdej orbity statek prowadził 10-20 minutowe sesje wymiany danych ze stacjami naziemnymi.

Przypisy

Bibliografia

Space 40

Linki zewnętrzne

Kategoria:1964 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Amerykańskie satelity rozpoznawcze Kategoria:Loty kosmiczne w 1964