Tomasz Grem, także Gremm, Grimm (ur. 21 grudnia 1746 w Dobrym Mieście, zm. 27 marca 1810 w Bartągu) – polski duchowny katolicki, wieloletni proboszcz w Bartągu, rzecznik szkolnictwa ludowego na Warmii.
Był synem dobromiejskiego majstra krawieckiego Walentego i Anny. Pierwsze nauki pobierał w szkółce parafialnej przy kolegiacie w Dobrym Mieście. Następnie przy poparciu kanoników kapituły kolegiackiej dalsze wykształcenie zdobywał w gimnazjum jezuickim w Reszlu (od 1760), skąd przeszedł do seminarium "Hosianum" w Braniewie. Do znajomości języka polskiego i niemieckiego dołączył łacinę. 10 września 1769 odebrał w kaplicy Szembeka we Fromborku niższe święcenia z rąk biskupa pomocniczego warmińskiego Karola de Zehmena, a niespełna dwa tygodnie później otrzymał prezentę na wikariusza katedralnego (instalowany został 6 października tegoż roku). W Wielką Sobotę 14 kwietnia 1770 w katedrze fromborskiej sakramentu kapłaństwa Tomaszowi Gremowi udzielił biskup Ignacy Krasicki. Młody ksiądz pierwszą mszę odprawił w kolegiacie w rodzinnym Dobrym Mieście.